Budowa altany ogrodowej

Budowa altany ogrodowej

Zawsze warto mieć w ogrodzie zadaszone miejsce, w którym można skryć się przed upałami, zjeść posiłek, odpocząć po pracowitym dniu. Jeśli na działce nie mamy zadaszonego tarasu spełniającego te funkcje, równie dobrze możemy posiłkować się altaną. Budowa altany nie jest specjalnie trudna, a może sprawić wiele radości. Warto więc wiedzieć, jak taka budowa ma przebiegać.

Pozwolenie czy zgłoszenie?

W prawie budowlanym nie ma jednoznacznej definicji altany ogrodowej. Niemniej taki termin pojawia się w ustawach dotyczących budownictwa. Istotniejsze jest, czy budowa altany wymaga pozwolenia czy jedynie zgody stosownego urzędu? Zgodnie z art. 29 ust.1 pkt 2 i art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane – wolnostojące parterowe budynki gospodarcze, wiaty, ogrody zimowe i altany pozwolenia nie wymagają, jeśli spełnione będą następujące wymagania:

  • powierzchnia takich obiektów nie przekracza 35 m2,
  • łączna liczba tego typu obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni.

Jeśli powierzchnia altany jest mniejsza niż 25 m2 nie trzeba nawet zgłaszać budowy. Jeśli altana jest większa niż 25 m2, a mniejsza niż 35 m2 wystarczy głosić inwestycję w starostwie powiatowym. Altany powyżej 35m2 budowane są po uzyskaniu stosownego pozwolenia na budowę. Taką budowę należy zgłosić do starostwa powiatowego, w którego gestii znajdują się dane grunty i uzyskać pozwolenie na budowę.

Miejsce na altanę

Altana ma być miejscem, gdzie jest cicho i spokojnie, dlatego starannie należy wybrać jej zlokalizowanie. Dobrze, kiedy miejsce wyznaczymy jeszcze przed zaprojektowaniem ogrodu. Musi być zaciszne, oddalone od drogi, a jednocześnie usytuowane zgodnie z prawem budowlanym. Tradycyjne altany powstają na planie okręgu, dość efektowne są altany wieloboczne. Ceniący prostotę i funkcjonalność zdecydują się na konstrukcję na planie kwadratu lub prostokąta.

Budowa fundamentów

W przypadku lekkiej drewnianej konstrukcji specjaliści polecają wylanie pojedynczych fundamentów, które są przygotowywane pod same słupy. Pojedyncze doły są specjalnie zbrojone i zalewane betonem. Do nich montuje się szkielet altany. W przypadku altany solidniejszej i większej polecana jest tradycyjna metoda wylewania fundamentów. W wytyczonym miejscu wykopywany jest dół szerszy o około 50 cm od przyszłej podłogi altany. Po utwardzeniu i plantowaniu terenu, układany jest szalunek tworzący obrys altanki. Po wybraniu kolejnej warstwy ziemi (około 20 cm) wylewana jest pierwsza warstwa betonu typu B-7,5, a po jego wyschnięciu zakładana jest izolacja zabezpieczająca fundament przed wilgocią, a potem kładziona druga warstwa betonu (najlepiej B-20) i izolacja pionowa. Po całkowitym wyschnięciu betonu, można montować zasadniczą konstrukcję altany.

Materiały na altanę

Altany są niewielkimi ażurowymi konstrukcjami, zbudowanymi z drewna, metalu lub prefabrykatów betonowych. Najczęściej spotykamy altany zbudowane z drewna pochodzącego z drzew iglastych (świerk, sosna). Drewno powinno być suche – optymalna wilgotność to 18%. Przed budową należy je odpowiednio przygotować, bo inaczej zbutwieje po kilku sezonach. Są trzy najpopularniejsze metody zabezpieczania drewna: malowanie, natryskiwanie i namaczanie. Jeśli chcemy, by altana wyglądała delikatnie i lekko, do budowy można użyć kutej stali, którą zabezpiecza się przed korozją za pomocą farby proszkowej. Taka altana sprawdza się w ogrodach niewielkich. Przy budowie altan są też wykorzystywane naturalne kamienie, cegła i prefabrykaty betonowe. Wybór materiałów powinien być przemyślany i dostosowany do wielkości altany i otoczenia obiektu.

Pokrycie dachu

Pokrycie dachu budynku musi być jednocześnie wytrzymałe i delikatne. Wytrzymałe, by zabezpieczało przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi oraz uszkodzeniami mechanicznymi, delikatne, by pasowało do charakteru budynku. W tej roli dobrze sprawdzają się deski szalunkowe pokryte cienkim gontem, wiór osikowy czy swojska strzecha. Obiekty małej architektury, do których zaliczymy altanę, powinny się idealnie komponować z otoczeniem, a nie nad nim dominować.